Kantine van een natuurwetenschappelijk onderzoekscentrum. Becca zit aan tafel. Joris komt aan met een dienblad. Hij twijfelt even, maar gaat dan naast Becca zitten.
Joris
Is deze plek bezet?
Becca
Oh, hoi Joris! Nee hoor, ga zitten.
Joris
Smakelijk, nog.
Becca
Jij ook!
Joris
Hoe is je dag?
Becca
Sloom. Een datadag.
Joris
Elke dag is een datadag.
Becca
Echt, hè? Dat stond niet in mijn contract. Of in het kinderboek waaruit ik mijn carrière heb gekozen. Daarin was een wetenschapper gewoon iemand met een witte jas en veiligheidsbril die naar gekleurde vloeistoffen keek.
Joris
Met een brandend gloeilampje boven zijn hoofd.
Becca
Of haar hoofd.
Joris
Zo progressief waren mijn kinderboeken niet. De meisjes waren alleen juf of prinses.
Becca
Wat jammer.
Joris
Tja. Wat hadden wetenschappers boven hun hoofd voor Edison?
Becca
Sterretjes, misschien. Of een olielamp.
Joris
Of jouw stralende ogen. Die geven ook bijna licht.
Becca grinnikt ongemakkelijk.
Becca
Die bestonden voor Edison ook nog niet. Of wil je zeggen dat ik oud ben?
Joris
Nee! Nee, ik bedoel –
Becca
Hoe is jouw dag tot nu toe?
Joris
Prima, rustig. Ik hoop dat ik na de lunch iets meer gedaan krijg. Volgende week heb ik een conferentie in Bremen.
Becca
Wat leuk!
Joris
Ga jij ook?
Becca
Oh, nee. Ik heb er wel iets over gehoord, maar ik denk niet dat het relevant is voor mij. Iets te veel lasers, toch?
Joris
Ja, dat misschien wel. Iets te ver buiten jouw veld.
Becca
Stiekem gaan jullie alleen maar lasergamen, zeker. Lekker wetenschappelijk verantwoord veldonderzoek.
Joris
Was het maar zo’n feest.
Becca
Helaas, helaas.
Joris
Zouden we wel kunnen organiseren, voor dit instituut. Door het hele gebouw heen.
Becca
Klinkt goed!
Joris
Ik zou je helemaal inmaken.
Becca
(grinnikt) Jij wel. Ik ga nog een tweede portie halen, denk ik.
Joris
Ik heb nog nooit een vrouw gezien die zoveel eet als jij.
Becca
Dankjewel.
Joris
Nee, niet dat je – ik bedoel meer, het is gewoon een interessant fenomeen.
Becca
Dankjewel. Wil jij nog iets?
Joris
Nee, nee dankjewel.
Becca staat op en loopt met haar dienblad naar het lopend buffet.
Felix
Dat ging niet zo lekker, hè?
Joris kijkt geschrokken om zich heen.
Felix
Ik zit hier.
Joris
Wat?
Felix beweegt de stoel waar hij op zit.
Joris
Ik word gek!
Felix
Nee hoor, ik ben het, Felix.
Joris
Felix?
Felix
Ja, ik ben onzichtbaar, geloof ik. Maar ik zit gewoon hier. Je bent niet zo soepel, weet je dat?
Joris
Ik…wat? Ben je dood?
Felix
Nee, ik ben onzichtbaar. Ik was even naar de quantumcomputer aan het kijken met de technisch ondersteuner. En ineens zag hij me niet meer. Ik heb niet eens iets aangeraakt. Maar goed, ik denk dat het vanzelf wel overgaat, anders ga ik aan het eind van de dag even met mijn leidinggevende praten.
Joris
Dit is…wat? Moeten we niet iemand bellen? Onderzoek doen?
Felix
Nouja, ik ben momenteel nogal druk met mijn eigen onderzoek. Dus ik hoop dat het kan wachten.
Joris
Ik word gek.
Felix
Dan worden we allemaal gek.
Joris
Quantum werkt helemaal niet zo.
Felix
Nee, Joris, dankjewel. Je weet dat ik ook een PhD heb in quantumfysica, toch? Je hoeft het me niet per se uit te leggen.
Joris
Maar hoe ben je dan onzichtbaar geworden?
Felix
Misschien ben ik wel zichtbaar en onzichtbaar tegelijk. Misschien ben ik alleen onzichtbaar omdat jij me waarneemt, of omdat je me in ieder geval realistisch gezien zou moeten kunnen waarnemen. In dat geval ben ik ook deels niet onzichtbaar, dus zo alarmerend is het allemaal niet.
Joris
Ik ben blij dat jij het zo ziet.
Felix
Wat ik overigens wel alarmerend vind, zijn jouw versierpogingen.
Joris
Wat?
Felix
Ja, ik zat er net de hele tijd bij. En Joris, jongen, ‘t is niet best. Ik denk al niet dat Becca interesse heeft, maar je maakt het ook niet echt beter.
Joris
Wat weet jij daar nou van?
Felix
Ik ben bevriend met Becca.
Joris
Jij wil haar zeker zelf!
Felix
Je hoeft niet achter elke vrouw die je tegenkomt aan te gaan. Ik heb geen interesse in Becca.
Joris
Nou, waarom bemoei je je er dan mee?
Felix
Omdat ik me voor kan stellen dat mensen zich onveilig gaan voelen als je zulke enge complimenten blijft geven.
Joris
Onveilig? Ik doe toch niks?
Felix
Misschien heb je de memo gemist, Joris, misschien omdat je nooit voorgelezen bent uit progressieve kinderboeken, maar het ding is, over het algemeen voelen vrouwen zich altijd onveilig.
Joris
Omdat ik slecht ben in complimentjes geven? Wat moet ik dan?
Felix
Ja, geen idee, gewoon normaal doen?
Joris
Nou, ik had zelf ook wel door dat het te heftig was, hoor. Dus ik doe het sowieso niet meer.
Felix
Nee, je begon haar te beledigen. Niet per se beter.
Joris
Beledigen?
Felix
Ja. Het is al een tijdje geleden dat je twaalf was, Joris. Je aanpak mag zich wel een beetje ontwikkelen.
Joris
Nou ja, misschien ben ik ergens, ooit nog wel gewoon 12. In een vierde dimensie. In de dimensie waar jij nog zichtbaar bent.
Felix
Juist.
Joris
Maar –
Becca is terug en gaat zitten.
Becca
Ze hadden geen spaghetti meer.
Joris
Waarom zei je niet dat Felix hier is?
Becca
Oh, ja, ik ging ervan uit dat je het niet zou geloven.
Joris
Hoezo zou ik het niet geloven?
Becca
Is het niet vet? Ik vind het echt heel bijzonder.
Joris
Bijzonder? Dit kan de grootste doorbraak zijn in ons onderzoek, ooit!
Felix
Je gaat geen lasers op me afvuren, als je dat maar weet.
Joris
Maar –
Felix
We leggen het wel voor aan Maria. Ga je mee, Becca?
Becca
Yes!
Felix
Smakelijk, nog.
Becca
En veel plezier in Bremen!
Becca en de nog steeds onzichtbare Felix verlaten de kantine. Joris blijft verbaasd achter.
Fleur van den Heuvel 